Του Σωτήρη Χ. Σωτηρόπουλου*
Κάθε χρόνο τέτοια ημέρα, 30 του ΜΑΡΤΗ, επαναλαμβάνω μια ΑΝΕΚΠΛΉΡΩΤΗ ΕΠΙΘΥΜΊΑ μας….
Η 30η Μαρτίου 1952, είναι ΗΜΕΡΟΜΗΝΊΑ ΔΙΑΡΚΟΎΣ ΜΝΗΜΗΣ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΠΕΛΟΓΙΆΝΝΗ…
Στις 30 Μαρτίου -αποφράς ημέρα που η ανάλγητη μετεμφυλιακή Κυβέρνηση εκτέλεσε το 1952 σαν σήμερα, τον Νίκο Μπελογιάννη μαζί με τους συντρόφους του Καλούμενο, Μπάτση και Αργυριάδη- Κάθε χρόνο
Θυμόμαστε μιαν ΑΝΕΚΠΛΉΡΩΤΗ ΥΠΌΣΧΕΣΗ που έχει δώσει το “ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΌ ΚΈΝΤΡΟ ΔΊΒΡΗΣ” για να κάνει μια Εκδήλωση, με την παρουσίαση του Λογοτεχνικού έργου του σπουδαίου Πνευματικού Ανθρώπου Νίκου Μπελογιάννη.…
Δυστυχώς, εδώ και χρόνια που εξαγγείλαμε την πραγματοποίηση αυτής της Ημερίδας για να τον τιμήσουμε, κάποιο κώλυμα παρουσιάζεται. Ο σεμνός αγωνιστής της Ειρήνης και των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων Σωτήρης Σιώκος που είχε αναλάβει την διοργάνωση της εκδήλωσης, έφυγε λίγο πριν τις 30 Μαρτίου εκείνου του έτους. Στη συνέχεια μεσολάβησαν διάφορα άλλα εμπόδια ….ήρθε και η Πανδημία. Αλλά και άλλες δυσκολίες (οικονομικές, δυσλειτουργικές κλπ).
Εμείς οι Διβριωτες έχουμε ένα επί πλέον λόγο να εκπληρώσουμε αυτή την υπόσχεση.
Ο Νίκος Μπελογιάννης είχε καταγωγή από το γειτονικό χωριό Τσίπιανα, κάθε καλοκαίρι ως μαθητής Γυμνασίου παραθέριζε στη Δίβρη (με σημαντικές αφηγήσεις για την τότε διαμονή του) και είχε συγγενείς στη Δίβρη τους αδελφούς Συριόπουλους που είχαν σπίτι στη γειτονιά μου τους Γκρουστάδες Διβρης…. Και εγώ έχω ακούσματα από παλιότερους, όπως τον εξάδελφό του Μενέλαο Συριόπουλο, τον Παπαποστόλη Μιχαλόπουλο και δικούς μου συγγενείς (αείμνηστοι όλοι) που έχω ευτυχώς καταγράψει…
Και τέλος, έχω κατ’ αποκλειστικότητα την φωτογραφία της πόρτας (και του κτιρίου πριν κατεδαφιστεί) του ιστορικού αρχοντικού των Μπελογιανναίων στα Τσίπιανα που μου παραχώρησε ο αείμνηστος Καθηγητής της Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Αργύρης Πετρονωτης (την απαθανάτισε το 1956) που βλέπετε παρακάτω. Με το οικόσημο στο υπέρθυρο και κάτω το “πορτόνι” όπου ο θρυλικός πρόγονος του Αγωνιστής του 1821 Παναγης Μπελογιάννης (επιλεγόμενος “Τουρκοπαναής”, λόγω του κυνηγητού που έκανε στους Τούρκους) εκεί ο ίδιος έκοψε με το τσεκούρι το τραυματισμένο πόδι του που είχε πάθει γάγγραινα!….
Να σημειώσω ότι η σύντροφος του Νίκου Μπελογιάννη ηρωική κι αυτή Έλλη Παππά (μαζί στην ΑΡΧΙΚΗ ΦΩΤΟ), ήταν τακτική συνδρομήτρια του περιοδικού μας “ΔΊΒΡΗ” που εκτιμούσε πολύ. Είχε επισκεφτεί τα Τσίπιανα τον τόπο της καταγωγής του Νίκου Μπελογιάννη μετά προτροπή του αείμνηστου αυτοδίδακτου ιστοριοδίφη Νίκου Παπανικολάου που την συνόδευσε.
Μάλιστα όταν ήταν Υπουργός Πολιτισμού η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη (και συνυποψήφιά μου το 1974 στην Β’ Πειραιά) της είχα ζητήσει (μαζί με τον αείμνηστο Τσιπιαναίο Κώστα Τριανταφυλλόπουλο) να στηθεί η προτομή του Νίκου Μπελογιάννη στα Τσίπιανα που κατ αρχήν δέχτηκε, αλλά δεν ευοδώθηκε το αίτημά μου (ίσως μετά παρέμβαση των Αμαλιαδιτών που κατάφεραν να “έχουν κλέψει όλη τη δόξα” του Νίκου Μπελογιάννη)…
Άμποτε, αν είμαστε καλά να καταφέρουμε κάποια 30η Μαρτίου, να τιμήσουμε το σημαντικό αυτό τέκνο της περιοχής μας, με θέμα μια άγνωστη (το Λογοτεχνικό του έργο) στο ευρύ κοινό πτυχή της ενδιαφέρουσας και πολυσήμαντης, αλλά βραχείας ζωής του…. Αλλά και να ανεγερθεί και η προτομή του στα Τσίπιανα, με την φροντίδα των σύγχρονων Τσιπιαναίων.
Δεν ξέρω αν “θα προκάμω”, όπως λέμε στο χωριό μου, για την ανωτέρω υπόσχεσή μου!
*Πρόεδρος του “ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΎ ΚΈΝΤΡΟΥ ΔΙΒΡΗΣ” και της Κίνησης Πολιτών “ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑΣ”
