Ηλεία: Η παραλία του Σαμικού*…

*του Παναγιώτη Φιλιππόπουλου

«Η παραλία του Σαμικού δεν έχει εύκολη πρόσβαση ίσως γι αυτό να είναι μαγική σε σχέση αυτών του Κ.Σαμικου των Ραχών και του Ανεμοχωρίου που φτάνεις εκεί με ασφάλτινο δρόμο, όχι της προκοπής θέλει μεγάλη προσοχή.

Με νότια κατεύθυνση βγαίνεις από το χωριό ακολουθώντας έναν κατηφορικό δρόμο κι αμέσως καταλαβαίνει κανείς τον όρο αετοφωλιά που έχουν προσδώσει στο χωριό γιατί αμέσως ανοίγεται μπροστά σου η θέα από Κυπαρισσία ως Κατάκολο και νότια Ζάκυνθο.

Σε κάποιο σημείο είναι η τοποθεσία Μπούφου Φωλιά με τον υπέροχο ίσκιο των πεύκων. Επόμενη στάση το Καϊκάκι ο συνοικισμός που τα πιο παλιά χρόνια ήταν ο οικονομικός πνεύμονας του χωριού, εμπόριο κηπευτικών, ψαθιά, μονόξυλα, προαιρετική στάση του τρένου κτλ.

Δεξιά στου Φερλέ το ελαιοτριβείο στα 300μ στο αντλιοστάσιο του ΤΟΕΒ αριστερά και με μία ευθεία περίπου 3χλμ μπαίνεις στην μοναδική Στροφυλιά, πατάς πάνω στο Ποτόκι που το καλοκαίρι είναι προσβάσιμο με κείνη την ξυνή μυρωδιά που πάντα ξυπνά μνήμες.

Εκτός των πεύκων εκεί υπάρχουν τα Βούρλα, πρόλαβα τις αιχμηρές άκρες τους που τις χρησιμοποιούσαν να τρώνε τα σαλλίγια βγάζοντας τα από το κέλυφος τους, πολύ μικρά σαλιγκάρια που ήταν πάνω στους θάμνους των αμμόλοφων.

Μπαίνοντας στο δάσος μυρίζεις την έντονη μυρωδιά του πεύκου, του σκίνου, του φασκόμηλου και της άγριας θρούμπης. Πρέπει να ανέβεις τους αμμόλοφους για να δεις θάλασσα, κομμάτι ζόρικο αν κουβαλάς πράματα όμως η θέα και αύρα σε αποζημιώνουν, θέλεις περίπου 200-300μ για να φτάσεις στο κύμα.

Πολύ κοντά σου είναι οι κέδροι που προσφέρουν τον ωραίο ίσκιο. Παλιά που δεν υπήρχαν οι ρόδες πήγαιναν με τα γαϊδούρια κι έμεναν όλη μέρα και κάνα μισάωρο πριν πέσει ο ήλιος ξεκινούσαν πάλι για το χωριό. Τα μεσημέρια είχε φαΐ και ύπνο πάνω σε ψαθιά σε ένα πλάτωμα που ήταν καί χώρος κοινωνικοπολιτικών συζητήσεων.

Τώρα η κατασκήνωση απαγορεύεται λόγω του κινδύνου πυρκαγιών, αλλά το μπανάκι με κολατσιό και καφέ επιτρέπεται, όχι νυχτερινή παραμονή όμως.

Προσφέρει η παραλία το μέγιστο τού μπάνιου, όχι ξαπλώστρες, όχι συνωστισμός όχι φασαρία, ο καθένας έχει όσα τετραγωνικά θέλει με την παρέα του.

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού.»

Κείμενο (και φωτο): Παναγιώτης Φιλιππόπουλος