Ακολουθήστε μας:
Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου, 2026
Επικοινωνία
Άρθρο του travel.gr (11/2024)
Τα ταξίδια και οι τόποι είναι σαν τις σχέσεις. Το αν θα γοητευτούμε ή όχι από μία σχέση ή από έναν τόπο καθορίζεται συχνά από τις προσδοκίες μας και όχι από το ίδιο το αντικείμενο. Γι’ αυτό, πολλές φορές, τόποι πανέμορφοι αλλά υπερφορτωμένοι με προσδοκίες, καταλήγουν να μας απογοητεύουν.
Προσγειωθήκαμε στον σύμπαν του Πύργου έχοντας στην πραγματικότητα χαμηλές προσδοκίες. Σκόρπια σχόλια για μια αδιάφορη επαρχιακή πόλη που, αν και πρωτεύουσα νομού, δεν έχει τίποτε λαμπρό να επιδείξει. Και ζήσαμε μια ωραία, γοητευτικότατη ανατροπή.
Φθάσαμε νωρίς το απόγευμα σε μια απαστράπτουσα πλατεία γεμάτη όμορφα καφέ. Η πλατεία του Πύργου φέρει το όνομα του Σάκη Καράγιωργα, Πυργιώτη Οικονομολόγου και εισηγητή σημαντικών κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Ένας άλλος σημαντικός Πυργιώτης, ο καπετάν Γιάννης Λάτσης, δώρισε το κτήριο όπου στεγάζονται οι δημοτικές υπηρεσίες.
Το Λάτσειο Δημαρχιακό Μέγαρο, το οποίο δεσπόζει στην πλατεία, είναι ένα λαμπρό νεοκλασικό με μια εντυπωσιακή στοά στο ισόγειο, η οποία περιβάλλεται από μια σειρά δωρικών κιόνων. Στον πρώτο όροφο, δύο ιωνικοί ημικίονες πλαισιώνουν τον τοίχο στο χρώμα της πορφύρας. Απολαύσαμε τον καφέ μας στην ολοζώντανη πλατεία και μελετούσαμε διεξοδικά το εντυπωσιακό κτήριο.
Στη νότια πλευρά της Πλατείας, πάνω σε ένα μικρό ύψωμα, δεσπόζει το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, σημείο όπου ατενίζει κανείς τον κάμπο και τη θάλασσα στο βάθος. Δίπλα στο Μνημείο, μια από τις ομορφότερες εκκλησίες της πόλης υπογραμμίζει τη σύνδεση της περιοχής με τη Δύση. Ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Νικολάου, μία εντυπωσιακή τρίκλιτη βασιλική με δύο κωδωνοστάσια, διακατέχεται από την απλότητα και το μεγαλείο της δυτικότροπης εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Πύργου στεγάζεται σε κτήριο που, κατά πάσα πιθανότητα, σχεδίασε ο διάσημος αρχιτέκτονας Ερνέστος Τσίλερ και στέγασε για δεκαετίες τη Δημοτική Αγορά της πόλης. Σήμερα φιλοξενεί τους πολύτιμους θησαυρούς της Ηλειακής γης, από προϊστορικά δοχεία και κοσμήματα έως βυζαντινή κεραμική και περίτεχνους σταυρούς.
Το σούρουπο μας βρήκε στην Ερμού. Δεκάδες μαγαζιά, από μικροσκοπικές ιστορικές ποτοποιίες έως σύγχρονες μπουτίκ, στεγάζονται στα κλασικά διώροφα κτήρια του περασμένου αιώνα, τα οποία φιλοξενούσαν στο ισόγειο τις εμπορικές δραστηριότητες και στέγαζαν στον πρώτο όροφο ολόκληρη την οικογένεια του εμπόρου. Ένα δίκτυο μικρών πεζόδρομων στο κέντρο της πόλης στεγάζει ταβερνάκια και εστιατόρια. Το βράδυ μάς βρήκε να δοκιμάζουμε τις νοστιμιές της περιοχής και να πίνουμε κρασιά από τα ολοένα και πιο σημαντικά οινοποιεία της Ηλείας. Ξυπνήσαμε νωρίς και απολαύσαμε τον καφέ μας, δίπλα στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Φεύγοντας από την πόλη, κάναμε μία στάση στη συνοικία της Αγίας Κυριακής, εκεί όπου οι παλιές σταφιδαποθήκες της πόλης στεγάζουν πλέον το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου για παιδιά και νέους. Κτήρια των αρχών του 20ού αιώνα, με δίρριχτες στέγες, λειτουργούσαν ως χώροι επεξεργασίας και αποθήκευσης της σταφίδας, του προϊόντος που για δεκαετίες κινούσε ολόκληρη την ελληνική οικονομία.
Πολύ κοντά στις αποθήκες, το κτήριο του Σιδηροδρομικού Σταθμού, όπου φορτωνόταν τα κιβώτια με το «μαύρο χρυσό» για να μεταφερθούν στο λιμάνι στο Κατάκολο και από εκεί στις αγορές της Ευρώπης, στέκει περήφανο και αδιάψευστος μάρτυρας μιας λαμπρής ιστορίας.
Αφήσαμε την πόλη με κατεύθυνση τις πανέμορφες παραλίες στον βόρειο Κυπαρισσιακό Κόλπο, οι οποίες κυριολεκτικά είναι μία ανάσα από τον Πύργο. Χαμηλοί ρυθμοί, άνθρωποι ευγενικοί, μια νεολαία ζωντανή που δίνει τον ρυθμό, πατίνα περασμένου μεγαλείου που χαρίζει γοητεία, όμορφα μαγαζιά για ψώνια και εξόδους. Αναχωρήσαμε με την αίσθηση ότι ανακαλύψαμε την κρυμμένη γοητεία της, η οποία δεν εξαντλείται σε μία μόνο επίσκεψη.
