Η γιορτή της μητέρας συνοδεύεται συνήθως από γλυκανάλατες ευχές ή λίγα λουλούδια για τις μανούλες. Όμως η πραγματικότητα δεν είναι διόλου ανθηρή.
Η γιορτή της μητέρας, τη δεύτερη Κυριακή κάθε Μάη, δεν είναι επίσημη παγκόσμια ημέρα, αλλά αναγνωρίζεται εθιμικά και από τον ΟΗΕ.
Συνήθως η γιορτή της μητέρας μνημονεύεται από τον οργανισμό του ΟΗΕ για τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία (United Nations Population Fund – UNPF), που προστατεύει μεταξύ άλλων τα δικαιώματα των εγκύων, των μητέρων και των παιδιών σε όλο τον πλανήτη.
Φέτος, η καμπάνια του UNPF αφορά τις μητέρες και τις εγκύους της Γάζας, που «τους αξίζει να γεννήσουν με ασφάλεια». Άλλο ένα πανανθρώπινο δικαίωμα που τους έχει στερήσει η «γενοκτονική βία του Ισραήλ» – όπως την αποκαλεί επισήμως ο ΟΗΕ.
Στην Ελλάδα η γιορτή της μητέρας είναι περισσότερο μια εμπορευματοποιημένη επέτειος, που το πολύ-πολύ να την τιμάμε με ένα λουλούδι ή ένα δώρο στη γυναίκα που μας γέννησε.
Πίσω όμως από τα άνθη και τις ευχές, η πραγματικότητα για τις γυναίκες στη χώρα μας – μητέρες και μη – δεν είναι διόλου ρόδινη.
Με αφορμή την γιορτή της μητέρας, η Ένωση για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους (ΕΝΥΠΕΚΚ), δημοσίευσε νέα συγκεντρωτικά στοιχεία για τις γυναίκες και μητέρες στην Ελλάδα.
Το κείμενο που συνυπογράφουν ο Αλέξης Μητρόπουλος και η Αγγελική Μητροπούλου, μας υπενθυμίζει «οχτώ θλιβερές ‘πρωτιές’ των εργαζόμενων μητέρων»:
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία απασχόλησης του ΕΦΚΑ για τον Μάιο, οι γυναίκες εργαζόμενες στον ιδιωτικό τομέα πληρώνονται κατά μέσο όρο σχεδόν 200 ευρώ λιγότερο το μήνα από ό,τι οι άντρες συνάδελφοί τους.
Ο μέσος μικτός μισθός για τους άνδρες είναι 1234 ευρώ και για τις γυναίκες 1040 ευρώ. Το ημερομίσθιο για τους άντρες είναι λίγο λιγότερο από 57 ευρώ και για τις γυναίκες περίπου 48 ευρώ.
Κι ενώ οι γυναίκες με πλήρη απασχόληση είναι καταφανώς λιγότερες από τους άνδρες, έχουν τα πρωτεία στη μερική απασχόληση.
Συγκεκριμένα, στον ιδιωτικό τομέα εργάζονται με πλήρη απασχόληση περίπου 1,19 εκατομμύρια άντρες, ενώ οι γυναίκες είναι 1 εκατομμύριο.
Αντίθετα στη μερική απασχόληση οι γυναίκες πλησιάζουν τις 400.000, ενώ οι άντρες είναι κάτω από 300.000, πάνω από 100.000 διαφορά.
Σύμφωνα με τη ΔΥΠΑ το 64,5% των εγγεγραμμένων ανέργων είναι γυναίκες, ποσοστό που σε απόλυτα νούμερα προσεγγίζει τις 600.000.
Με βάση την έρευνα εργατικού δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ, που βγάζει πολύ χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας από τη ΔΥΠΑ ΕΛΣΤΑΤ, η γυναικεία ανεργία είναι 6,9%, έναντι 11,7% των αντρών.
Όπως επισημαίνει η έρευνα της ΕΝΥΠΕΚΚ, την 1-1-2023 χιλιάδες γυναίκες (κυρίως) και άνδρες, ασφαλισμένοι του Δημοσίου, έχασαν οριστικά το δικαίωμα να συνταξιοδοτηθούν προ του 62ου έτους ηλικίας και καλούνται να εργαστούν παραπάνω έως και 7 χρόνια για μειωμένη σύνταξη ή έως και 12 για πλήρη.
Από την εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, στα 67 ή στα 62 με 40 χρόνια εργασίας και την κατάργηση όλων των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, οι εργαζόμενες μητέρες πλήττονται διπλά.
Θα μπορούσε κανείς να αντικρούσει ότι πρόκειται για ίση μεταχείριση αντρών γυναικών.
Ωστόσο, η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στην Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στην Ευρώπη.
Επίσης η Ελλάδα συμπεριλαμβάνεται στις πρώτες πέντε χώρες στον κόσμο με τα μεγαλύτερα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης στις γυναίκες.
«Η κατάργηση όλων των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων που πλήττει κυρίως τις μητέρες ασφαλισμένες ενόψει και της όξυνσης του δημογραφικού ζητήματος στη χώρα μας, είναι εξόχως αντικοινωνική πρωτοβουλία που έλαβαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις», σημειώνει η έρευνα.
«Παρερμηνεύοντας τα πραγματικά στοιχεία, αρκετά πολιτικά στελέχη, αλλά και διεθνείς οργανισμοί λαμβάνουν υπόψη τα μεταβατικά όρια ηλικίας τής περιόδου 2015-2022, συμπεραίνοντας αυθαίρετα ότι η Ελλάδα είναι μεταξύ των χωρών με τα μικρότερα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Η αλήθεια είναι ότι έχει τα υψηλότερα ισχύοντα γενικά όρια συνταξιοδότησης στην Ευρώπη των 47 χωρών, αλλά και στον κόσμο», σημειώνει η έρευνα.
Αν σε αυτό προσθέσουμε ότι οι γυναίκες συνταξιούχοι έχουν κατά μέσο όρο 20% χαμηλότερες συντάξεις από τους άντρες, συνειδητοποιούμε ότι η άνιση μεταχείριση της γυναίκας και της μητέρας, συνεχίζεται και όταν γίνεται… γιαγιά.
Τέλος, εξακολουθεί να ισχύει η απαράδεκτη διάκριση εις βάρος των αναπληρωτριών εκπαιδευτικών, που είναι «μανούλες κατώτερου θεού», αφού δεν δικαιούνται καν την εννεάμηνη επιδοτούμενη άδεια μητρότητας. Εκτός επιδόματος μητρότητας είναι επίσης οι άνεργες και χιλιάδες εργαζόμενες, κυρίως μη μισθωτές, με οφειλές στον ΕΦΚΑ.
