Γιάννης Λαμπρόπουλος: O Πυργιώτης ηθοποιός που έγινε τηλεοπτικό “είδωλο” αλλά αφοσιώθηκε στο θέατρο

Θλίψη σκόρπισε το άγγελμα του θανάτου του Πύργιου ηθοποιού Γιάννη Λαμπρόπουλου, ο οποίος “μεσουράνησε” στην τηλεόραση, αλλά προτίμησε να αφοσιωθεί στο σανίδι.

Ο Γιάννης Λαμπρόπουλος ο ηθοποιός που γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πύργο που δεν ξέχασε ποτέ “έφυγε” από τη ζωή σκορπίζοντας θλίψη στην τοπική κοινωνία…

Ο εκλιπών υπήρξε ένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά είδωλα τη δεκαετία του ΄70. Ο Γιάννης Λαμπρόπουλος άφησε εποχή ως Μάχτος στο σίριαλ “Η γυφτοπούλα” -το παλαιότερο σίριαλ που σώζεται ολόκληρο από τη δημόσια τηλεόραση- και ως Νικόλας στην τριλογία “Περίπλους”.

Παρόλο που θα μπορούσε να εξαργυρώσει τη δημοφιλία του εκείνη λέγοντας “ναι” στις τηλεοπτικές προτάσεις που ακολούθησαν, προτίμησε να αφοσιωθεί και να υπηρετήσει πιστά, αυτό που αγαπούσε περισσότερο, το θέατρο!

Ο Γιάννης Λαμπρόπουλος γεννήθηκε στον Πύργο της Ηλείας από τον Θεμιστοκλή και την Αγγελική Λαμπροπούλου. Ήταν ο τέταρτος γιος τους. Ο ερασιτεχνικός θίασος της πόλης, όπου είναι μέλος του, είναι η πρώτη του επαφή με το θέατρο. Ηθικός και πνευματικός συμπαραστάτης του ήταν ο Τάκης Δόξας, που του έμαθε να αγαπάει το βιβλίο και τον είχε σαν πνευματικό του πατέρα. Με το πρόσχημα των πανεπιστημιακών σπουδών βρίσκεται στην Αθήνα και πηγαίνει στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.

Μετά την αποφοίτησή του το 1973, εμφανίζεται για πρώτη φορά στη σκηνή σε δύο ρόλους. Υποδύεται ένα νέο με ναυτικό κασκέτο και τον ταχυδρόμο, στην παράσταση “Το φάντασμα του κυρίου Ραμόν Νοβάρο” στη Νέα Σκηνή, δίπλα στον Θύμιο Καρακατσάνη, την Θεανώ Ιωαννίδου και τον Αντώνη Αντύπα. Το έργο είναι του Παύλου Μάτεσι και τότε αρχίζει και η μακροχρόνια φιλία τους και συνεργασία, τόσο στο θέατρο όσο και την τηλεόραση. Από την μητέρα του την Αγγελική, την “κυρά Κική” όπως την έλεγαν, ο Παύλος Μάτεσις εμπνέεται και το μυθιστόρημά του “Η μητέρα του σκύλου” που θα εκδοθεί το 1990.

Η καριέρα του Γιάννη Λαμπρόπουλου συνεχίζεται στο Εθνικό Θέατρο, ακολουθεί η Επίδαυρος, όπου συμμετέχει σε δύο τραγωδίες στο Χορό και μετά βγαίνει στο ελεύθερο θέατρο. Παίζει στις παραστάσεις: “Η ποδοσφαιρική βραδιά της μεγαλειοτάτης” στο θέατρο Αμιράλ τη σεζόν 1973-74 με τον Γιώργο Κωνσταντίνου, “ΣΚ” δίπλα στην Μαριέττα Ριάλδη, “Ανάσταση” και ο “Πειρασμός” το καλοκαίρι του 1976 δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Το πλατύ κοινό όμως τον μαθαίνει από το σίριαλ “Η γυφτοπούλα” του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη σε σκηνοθεσία Παύλου Μάτεσι, που κάνει πρεμιέρα τη Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 1974 στην ΥΕΝΕΔ.

Πρωταγωνίστρια είναι η Κατερίνα Αποστόλου, η σύζυγος του παραγωγού Μάριου Ποντίκα και τηλεοπτικός παρτενέρ ο Γιάννης Λαμπρόπουλος ως Μάχτος που κερδίζει την αγάπη και τη συμπάθεια του κοινού και ξεχωρίζει στον πρώτο του τηλεοπτικό ρόλο. Ο “Μάχτος” ήταν ένας ιδιαίτερος ρόλος, όπως και η σειρά. Όταν η Γυφτοπούλα θα τελειώσει μετά από 48 επεισόδια στις 29 Σεπτεμβρίου 1975, ο Γιάννης Λαμπρόπουλος θα συνεργαστεί ξανά με την Κατερίνα Αποστόλου στο επόμενο σίριαλ με τίτλο “Περίπλους”. Η σειρά που είναι τριλογία, θα κρατήσει δύο χρόνια (1975-1977) και ο Γιάννης Λαμπρόπουλος ως Νικόλας θα αποκτήσει τεράστια δημοφιλία.

Δεν υπάρχει νεανικό δωμάτιο που να μην έχει την αφίσα του στους τοίχους του, είτε ως Μάχτος, είτε ως Νικόλας. Παρά τη μεγάλη επιτυχία που έχει και στα δύο σίριαλ, ο Γιάννης Λαμπρόπουλος θα ξαναεμφανιστεί στην τηλεόραση πολλά χρόνια μετά, το 1982 στην “Κούρσα του θανάτου” δίπλα στον Γιώργο Φούντα και την Γεωργία Ζώη, ενώ θα κάνει δύο ακόμα γκεστ εμφανίσεις στη “Άννα Πετρή” και στα “Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα” το 1984. Το 1991 θα παίξει σε δύο βιντεοταινίες κυπριακής παραγωγής, “Το τίμημα της γνώσης” και την “Απειλή από το παρελθόν”.

Ο Γιάννης Λαμπρόπουλος αφήνει πίσω του την αναγνωρισιμότητα που έχει αποκτήσει από τη μικρή οθόνη και αφοσιώνεται στο θέατρο. Παίζει δίπλα στον Μάνο Κατράκη στο “Da” το 1979 και επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο το 1982 με την “Αυλή των θαυμάτων”. Η θητεία του στο Εθνικό Θέατρο κρατάει μέχρι το 1986 και οι παραστάσεις που συμμετέχει είναι: Ειρήνη, Ανάκριση, Χαρίλαος Τρικούπης, Εκάβη (με την Αλέκα Κατσέλη), Μιας πεντάρας νιάτα (1985 με τους Ελένη Ράντου, Μαρία Ιωαννίδου και Τάσο Χαλκιά), Κερκεμέζοι και Βάτραχοι.

Συνεχίζει την καριέρα του στην Κύπρο, όπου συνεργάζεται με τα θέατρα «ΈΝΑ» στη Λευκωσία και «Πράξις» στη Λεμεσό και εντυπωσιάζει με το ταλέντο του σε έργα όπως “Το φιλί της γυναίκας αράχνης” και “Επικίνδυνες Σχέσεις”. Όταν θα επιστρέψει στην Αθήνα, θα συνεργαστεί με το Θέατρο Πύλη και το 1998 θα παίξει δίπλα στην Μαρία Αλιφέρη στην “Τρισέυγενη” που σκηνοθετεί ο Γιάννης Ιορδανίδης. Το 2005 τον βλέπουμε στην επιτυχία της χρονιάς, την παράσταση “Μάρτυρας Κατηγορίας” όπου συμπρωταγωνιστεί δίπλα στην Κάτια Δανδουλάκη, τον Κώστα Σπυρόπουλο και τον Δάνη Κατρανίδη.

Τα τελευταία χρόνια, συνεργάστηκε με το θέατρο Διέλευσις και ξεχώρισε με τις ερμηνείες του στο μονόλογο “Γκάντι, η δύναμη της ψυχής” το 2019, “Η ζωή είναι όνειρο” το 2019 και “Φάουστ” το 2022 που ήταν και η τελευταία του παράσταση. Ο Γιάννης Λαμπρόπουλος υπήρξε ένας αξιόλογος ηθοποιός, ένας ευαίσθητος θεατρίνος και ένας ειλικρινής άνθρωπος.

Πηγή: cosmopoliti.com