
Λίγες ώρες πριν την παρουσίαση της κωμωδίας La Locandiera του Κάρλο Γκολντόνι στο «Σινέ Ρόδον» (το βράδυ του Σαββάτου, 19 Ιουλίου 2025), ο πολυτάλαντος Σταφιδοκαμπίτης μιλά στο iliaenimerosi…
Πιστός στο καθιερωμένο ραντεβού με την γενέτειρά του θα είναι και φέτος ο Γιάννης Γαλανόπουλος. Ο πολυτάλαντος (ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας κ.α.) Σταφιδοκαμπίτης θα δώσει και πάλι το παρόν στο «Σινέ Ρόδον», μαζί με τον θίασό του, τους «Υπερφωτισμένους», προκειμένου να παρουσιάσουν το κλασικό θεατρικό έργο του Κάρλο Γκολντόνι, την κωμωδία «La Locandiera», το βράδυ του Σαββάτου, 19 Ιουλίου 2025 (στις 9:30μμ με ελεύθερη είσοδο για το κοινό)…
Λίγες ώρες πριν το γέλιο αρχίσει να… τραντάζει τον μαγικό χώρο του «Σινέ Ρόδον», συνομιλήσαμε με τον Γιάννη Γαλανόπουλο, τόσο για την παράσταση, τους «Υπερφωτισμένους» και -φυσικά- τον Σταφιδόκαμπο …

Γιώργος Γουβιάς
Γιατί επιλέξατε φέτος την κωμωδία La Locandiera του Κάρλο Γκολντόνι;
Γιατί είναι ένα έργο που, πίσω από την κωμωδία, κρύβει μια δυνατή κοινωνική παρατήρηση. Η Μιραντολίνα είναι μια γυναίκα που αρνείται να υποταχθεί, να “ανήκει” σε κανέναν. Αυτό από μόνο του είναι επαναστατικό, ακόμα και σήμερα.
Η παράσταση θα συμμετάσχει στο 21ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Κορίνθου. Τι σημαίνει αυτό για εσάς και την ομάδα σας;
Είναι τιμή και ευθύνη. Οι “Υπερφωτισμένοι” δεν παίζουν για διακρίσεις, αλλά το να βρισκόμαστε δίπλα σε άλλες τόσο αξιόλογες ομάδες είναι ενθαρρυντικό. Το φεστιβάλ της Κορίνθου έχει παράδοση και υψηλό επίπεδο.

Οι “Υπερφωτισμένοι” εμφανίζονται για 7ο συνεχόμενο καλοκαίρι στο Σινέ Ρόδον, στον Σταφιδόκαμπο. Τι σημαίνει αυτό για εσάς προσωπικά;
Είναι ένας κύκλος αγάπης. Το Σινέ Ρόδον είναι η γενέτειρά μου, και το να επιστρέφεις κάθε χρόνο με μια νέα ιστορία, είναι σαν να φέρνεις ένα δώρο στο χωριό. Είναι η πιο προσωπική μας πρεμιέρα, πάντα.
Πώς μεταφέρετε ένα έργο του 18ου αιώνα στη σύγχρονη σκηνή;
Δεν αλλάζουμε τον πυρήνα – τον φωτίζουμε. Η φόρμα είναι σύγχρονη, οι ρυθμοί σημερινοί, οι σχέσεις οικείες. Το χιούμορ είναι διαχρονικό όταν πηγάζει από την ανθρώπινη φύση. Κι ο Γκολντόνι ήξερε να γράφει για τους ανθρώπους.
Η Μιραντολίνα είναι για πολλούς ένα φεμινιστικό σύμβολο. Το ενισχύσατε αυτό στη σκηνοθεσία σας;
Απολύτως. Δεν παρουσιάζουμε μια “πονηρή” ξενοδόχο που παίζει με τους άντρες. Παρουσιάζουμε μια γυναίκα με αξιοπρέπεια, στρατηγική, και προσωπική δύναμη. Δεν διεκδικεί σεβασμό – τον απαιτεί.

Τι καινούργιο φέρνει αυτή η παράσταση, σε σχέση με προηγούμενες δουλειές σας;
Ένα ακόμη πιο ξεκάθαρο κοινωνικό βλέμμα. Ενώ παραμένει κωμωδία, η παράσταση αγγίζει ευαίσθητα θέματα εξουσίας, εξευτελισμού, και έμφυλης βίας – χωρίς διδακτισμό, αλλά με σκηνική ευθύνη.
Πώς επηρεάζει το θερινό σινεμά την εμπειρία του θεάτρου;
Το κάνει πιο άμεσο, πιο “λαϊκό” με την καλή έννοια. Το κοινό δεν είναι μακριά – είναι δίπλα. Ακούς την ανάσα του. Το θέατρο στον ανοιχτό ουρανό έχει κάτι από αρχαία τελετουργία.






